Sjors Boesch door R. van de Struik; ‘bloemlezing 2025′
- in zinloze zinnen
- Misverstand
- interspectrale introfodi
- We noemen hem Kees
- Maanbewoners (volgens Johannes K.)
- Mijn vermeende vrienden en ik
- To Catch A Fish (meniscus)
- Dolende reuzen; en andere donderslagen
- Verlangen naar
- We noemen hem Kees VI
- in zinloze zinnen
ik wil tegen de tijdsgeest in gaan
maar ik weet niet tegen welke
ik wil van alles helemaal niks vinden
maar ik vind overal heel veel van
ik wil geen schoonheid zien
in het onbenullige
en het tenenkrommend knullige
ik wil geen wijsheid horen
in de woorden
van totaal gestoorde leiders
ik wil geen aardigheid krijgen
in middelmatigheid
in vormeloze gezapigheid
laat mij maar dagelijks
dit soort onbenulligheden
in zinloze zinnen ontvouwen
- misverstand
onder een golvend dak van gebrek
bleef hij droog door te dromen
over de grote dag van zijn vertrek
de noorderzon hoefde niet te schijnen
zolang de tegenslag maar niet zo intens zou zijn
dat hij met zijn hart niet vooruit komen kon
waar de lang verlangde bossen ook liggen mochten
veel vochtiger zouden zijn ogen nooit meer worden
van blijdschap en zijn verdiende vrijheid in keuze
zijn ziel had hij altijd met zwaar gemoed gedragen
maar hij liet zich er evengoed niet naar vragen
door een hele stoet aan rechtschapen passanten
één der fazanten doet hem steeds denken aan een vriend
een vriend die voorheen aldoor dacht dat hij sterven zou
en dus getrouw roken en drinken en er goed uitzien bleef
- interspectrale introfodi
hij had een gat gegraven
niet op het strand
zoals zijn ouwe ik soms deed
maar in zichzelf
in de breedte
de diepte
dat kwam later wel
nu ging het om de stilte
de lang verlangde leegte
van het gekozen moment
en het genot
dat niemand een voorstelling had
van de grot
waarin hij alles vergat
wat er niet toe doet
- we noemen hem Kees
de boomer aan de bar met z’n jazz
zelfs een vestzak met aansteker
zeker voor de sigaar bij de whisky
hoegenaamd geen blauwe cent op zak
doch dagelijks drie glazen in het café
het zou scheef zijn als hij de taxi nam
hij zucht zich over de krakende vloer
in de kamer met de typemachines
op de tafel voor het raam en de fles
levend in de brieven aan vrienden
drie of vier zullen er nog om geven
die er een zeker genoegen aan beleven
geen platen en boeken over of ideeën meer
ook handen en hersenen willen niet mee
met wat soms een oprisping heten mag
de boomer op zijn volgescheten balkon
de zon natuurlijk achter grijze wolken
de regen staat hem nader dan de schijn
- Maanbewoners (volgens Johannes K.)
de sterren kunnen zomaar verschijnen
als samengebalde tegenkrachten kiezen
voor stinkende wonden en dode woorden
tegen die wervelwinden aan duivelse wraak
spreidt Hydra haar negen bekken wijd open
om de bevuilde luchten definitief te slopen
zij hoeven niet te lopen naar de maan
als zij door mij geholpen gaan worden
zullen zij sneller dan het licht gaan
kijk daar nog maar eens om naar de aarde
en beweer dan met droge ogen kijkend
dat de waarheid over leven in Gods handen ligt
dat de Kunst een herhaling van zetten is
in een afgebakend kader van zouteloosheid
of repeterend verzuipende beweringen
het moge duidelijk zijn
als je pijn wilt lijden
‘be my guest!’
- Mijn vermeende vrienden en ik
Mijn vermeende vrienden en ik,
zijn zonder proces veroordeeld
tot elkaar;
waar die ander zich ophoudt of bevindt,
wat zijn,
of wie weet wat het, hen, zij is,
of waren/was:
ik weet het dus net zomin.
Ik zou het ook niet geloven,
ware het niet dat het waar is;
als ik jou was,
zou ik denken,
maar dat is wel mijn ‘personal opinion’,
dat het net zo goed niet hoeft,
zoals ze zeggen dat het gegaan zou moeten zijn,
als het klopt.
Maar dat is dus niet zo,
geloof ik,
want ik weet niet om wie het gaat,
denk ik,
is wat ik blijf herhalen tot mijn adem stokt
of mijn stem is afgenomen
door één of andere anti-iets-dienst
waar we nu nog geen complot of theorie achter bedacht hebben,
maar
ik blijf het in de copy-paste-machine gooien:
de periode van amateuristische klooi- en hooiwerk
is al eventjes voorgoed voorbij.
Het is nu wel eens tijd
om dat verrekkeste dichterskeurslijf,
voor ons laatste beetje LOL,
voordat de pleuris ‘live’ uitbreekt,
achter de schouders te choppen.
Het mag ons in de bol geslagen zijn.
- To Catch A Fish (meniscus)
Met een handlijn aan de kant
van de snelstromende woorden;
als op levenskoorden dansende,
bij de avondbarbecue sissende,
zeldzaam ras der disdichters.
Als het water dagelijks hoog
aan sneldrogende lippen staat,
zoete verleidingen langsdrijven
in samenscholende schoonheid,
dan loont het de lome arbeid:
met het juiste aas aan de haak,
slaan op d’oppervlaktespiegels,
zo de giechelrimpels verschijnen,
kwijnend in golven van lachsalvo’s;
vangen door een lichte kromming.
- Dolende reuzen; en andere donderslagen
Reuzen stampen door het lijf,
van angst verstijft de realiteits-
zin;
sinistere slangen vervangen ‘t kruipende bloed;
door merg en opdringerige botten
sluipen
giftig slinkse ieniemieniemieren;
rap afgematte spieren,
op stuipen jagende vlagen, -klagen heeft geen zin,
verstandsverbijstering, adem
in,
houd vast,
adem
uit,
en uit;
zenuwen stuwen
hoog op.
het oog van de storm draait rond
zijn hart; zijn borst, als kompas,
fungeert op ongefundeerd niveau
als stompzinnige, onbetrouwbare
vorst in het ontdooiend winterpaleis,
wijst ijzig krijsend op het weinige
vereiste:
medicijnen!
- Verlangen naar
Het verlangen naar
de woorden voor
optrekkende mist
op zo’n zonnige
vroege herfstochtend
en de vraag die
hangen blijft welke
het eerste kwam,
dan;
wat ik mijzelf gunde,
voor mijzelf zitten zag,
wat ik haalbaar achtte
voor het leven als nevel
in de blauwe lucht,
dat zachte zuchtje,
verdwijnen zou.
- We noemen hem Kees VI
verwachtingsvolle gedachtes
die hij vaak heeft gehad
zelfbedachte antwoorden
waar hij het mee deed
avonden vol verlangens
bleekjes verdicht in rookwolken
met nevel gevulde glazen
zoals jazzblazers dat razend konden
van maat wisselen
rondgebreide dwaze bedenksels
stekelige heksenafrekeningen
beledigingen aan adressen
en nog vreemdere dingen
maar binnen de grenzen
van het acceptabele
terugkeren naar het thema
over ontkenningsverbreding
waar hij in was verdiept
inclusief zendingsdriften
welke hij niet meed
dagenlang losgezongen
steeds meer verlicht door breingolven
door schuld gedreven innemend
ineengezegen in dat schrale licht
slot-improvisatie
geuite grieven
uit niet verstuurde brieven
gelieve niet te delen