(0 stemmen, gemiddelde score: 0,00 van de 5)Inloggen om een beoordeling te kunnen geven - klik hier
Nog geen lid? Maak dan een (gratis) account aan - klik hier
Aan het laden...Laurent de Buisson door R. van de Struik; ‘bloemlezing 2025′
- De man zonder geschiedenis
- Vorminhoud gebroken
- Leegte in het zicht
- Berg op bestelling
- Homo Scribo
- vooruitgeworpen zicht (in klare taal)
- ‘t Achterbergs Heerschap (nimfofilie)
- Als de beste wijn, brandend
- In bloedverzachtende doortastendheid
- ‘het knotsgekke ventje’
- homo individualis
- De man zonder geschiedenis
De man zonder geschiedenis
heeft niet veel woorden nodig;
de man met een sterk geloof
zal bidden te midden van oorlog;
de man die op de weg blijft,
de strijd van het leven afslaat;
de man die het zonder moeder
als de meeste verweesden vergaat;
de man die de onbekende is
en dit voor immer blijven zal;
de man die zijn naam vergeet
als de wolken niet overdrijven.
- Vorminhoud gebroken
Het mag wel weer eens een purperen hemel zijn,
waar de verzwegen verwijten rondzweven,
want dan heb je niks aan romantisch kaarslicht.
Terwijl dat pijnlijk poëtisch over zou komen,
met van die schitteringen in de blauwe ogen,
die van mij rood hadden mogen overstromen,
als ze dan toch tranen brachten over de nachten
dat de liefde ons bij de kladden gepakt zou hebben.
De flarden van de weddenschappen hoeveel meer
jij van mij, en ik dan zei:
‘Dit is niet de eerste keer;
in ons allebei is er zeer veel om rekening mee te houden.
En daarvoor is vertrouwen nodig, als verzekering voor
het behouden van zoiets overbodigs als liefde.’
Het was vandaag een bewolkte dag,
dat cumuleerde tot onvoorziene uitbarstingen.
- Leegte in het zicht
Probeer maar eens
de leegte in het zicht
van hondstrouwe ogen
vast te houden;
-waar hij op z’n minst zal gaan zoeken
naar de redenen waarom hij dat wel
of niet zou willen.
Hij heeft de diepte van bedrog eindelijk begrepen,
zoals hij het voldaan is gaan omschrijven;
het waren afgeraffelde streken
van een kunstenaar in dubio,
-kwestieuze lijven verschenen.
En verdwenen.
Nochtans ging het niet om een moedervlek,
meer of minder
van het één of
om het ander;
de regen bleef gewoon ratelen,
iedere volgende morgen, als zij
..
De ingeslagen woorden vingen het vocht
waaraan het mos hechten kon;
de weken die voelden als zeeën; bloemen,
uitgeleefd in een teruggeschrokken tijd.
Probeer maar eens
de leegte in het zicht
van hondstrouwe ogen
vast te houden.
- Berg op bestelling
Vermoeid zal deze god niet raken
van rationele schoonheid en orde,
de kunsten; causaal zijn de muzen
uit een verleden, het nu,
en de toekomst waar zinnen
onbepaald zullen volgen.
Het pad naar de bron is vaak begaan
met het lot van de rappe hunkeraars;
vertraagde voetstappen verraden
de gang van eeuwige twijfelaars.
Maar voor een god regelt zij de donder
en bliksem uit de krochten van de hel,
buien nog valser dan de wildste teefjes;
hoe stiller de steentjes worden verrold,
hoe steiler de berg zich oprijst als front
om die mond vol hoogmoed te dempen.
Zijn handen moeten niet gebonden zijn,
zijn voeten als vleugels van stormvogels;
de grond is slechts voor de stervelingen,
geringde steltlopers op hijgende tijding.
De strijd ging tussen elementen van wraak,
ziekte zou ongevraagd toegevoegd worden,
verdriet van vroeger kon listig opborrelen;
hoe stoer de god zich ook gedroeg, het sloeg
terug in zijn geplaagde, engelachtige gezicht:
een wang toekeren is somtijds niet gericht
genoeg,
dan moet de berg weer bedwongen worden.
- Homo Scribo
Zit ik hier weer, alleen,
met een stijve, omdat zij
haar vingers liet glijden
over haar beeldschone
scherm. Het permanent
kietelen van fantasieën;
mijn krullen kriebelend
op haar heuvels vol lust,
kracht voelen opkomen,
om hellingen van genot
verbonden te bestijgen;
met elkaar mee, gedwee.
Bergen van verlichting
bedwingen met z’n twee,
hand in hand, verstand
loslaten en de golven
samen ondergaan.
Ik zit hier, te denken,
te schrijven, omdat ik
alleen dat kan blijven
wat ik werkelijk ben.
(voor S.C.)
- vooruitgeworpen zicht (in klare taal)
vanavond om acht uur
was het zover
de hemelen braken open
door
het samenkomen van
verlangens
en wederzijdse behoeftes
door
onze wensen te bespreken
deze te hebben vergeleken
tegen het licht van onze achtergrond
deden wij wat gezond is
voor jou
voor mij
betastten wij
alles wat wij
wilden wilden
deze keer
dus
laat het rijmwoordenboek maar los
op alles
wat er aan ons beider lijf
trilde
waardoor we de avond
beëindigd hebben
met een blos van onze tenen
tot aan ons
uiterste kruin
vulden we onze harten met
de tederheid van een band
zonder voorwaardelijkheid
zonder definitief
vooruitgeworpen zicht
op wat er wel
of niet
in de toekomst
ligt
(voor S.C.)
- ‘t Achterbergs Heerschap (nimfofilie)
Dit stil gepeins om de bergen
tussen ons te vergeten; zoete
dagdromerijen voor nachten,
de slachters van mooipraterij
die pupillen vergroten ter ere
van synaptische gaanderijen.
Het achtergebleven chagrijn
aan de mondige mondingen
van doorstromende rivieren;
boomwortels als schaduwen,
door overmoed verkeken op
vloedgolven als boemerangs.
De Orang-oetans van vrede,
deze krachtpatsers der rede,
de maximaal gelauwerde X-
vleugels met zachte schouders:
als wonderbouwers in de leer
bij ‘t Achterbergs Heerschap.
- Als de beste wijn, brandend
Wij willen niet terug
naar de tijd
toen wij elkaar niet misten,
wij de dagen ongemerkt, los
van onze diepste verlangens,
verkwistten.
Het gisten, zogezegd,
heeft, later wellicht
beslissend geborrel gebleken,
een substraat opgeleverd,
wedervloeiende massa,
tastbaar stollend gevoel
in de adembenemende ruimte
van ons samen.
Midden en vol
in de verschillende winden,
uit alle streken van het leven,
vinden wij elkaar in de
ongespeelde lach.
(voor S.C.)
- In bloedverzachtende doortastendheid
In bloedverzachtende doortastendheid,
welteverstaan: “Zie de kapitein
achter bergen aan blijven gaan!”
En suizen deed ’t:
tekort schoten woorden na elkaar,
vervaarlijk opeenvolgend,
uit zijn comfortabele ruimte,
uit zijn sprekende mond
die verzuimde te pruimen
wat de wereld aanbood,
nooit echt inbond, doch
niet echt van zich afbeet.
De buit in de huidige zak,
-wie had dat ooit gedacht,
voor mogelijk geacht!
Hoop door hoogstpersoonlijke
inhoud en vorm beloond,
‘t onhaalbaarste onttroond:
haar bekroning tot godin
van ‘t toehoren der dingen
en de bekoring zijner zinnen.
(voor S.C.)
- ‘het knotsgekke ventje’
“Al zoveel gaatjes gedicht,
gezichten op- en afgetuigd,
maar de ruimte overtuigt niet meer”
Aldus dobberend als Perseus,
onwetend in de zee der eindeloze mogelijkheden;
“gezegend zij de ideeënstrijd!”
Dan maar buitelen over Slift,
of soortgelijke,
een allesbehalve giftige cocktail eigenlijk,
maar de op hol geslagen pronkstaart van de haan,
vooraan,
in trance dansend,
met zijn botte kop in de boxen boksend,
het knotsgekke ventje wederwenkend.
“Laat ons samen rammen en klooien in koor,
als bij elkaar geraapte mooie-woorden-mannen,
uit wankele puzzelstukjes (sch)aapachtig verlangen,
als prachtig verfrommelde exemplaren bewaard”
Echter lonken de westelijke duinen,
waar de luide haan met zijn teven pronken zal,
-ook het struinen zal langskomen
de tenen in het fokking koude zand gestoken.
Het huisje prijkt,
-een omgebouwde schuur in alle eerlijkheid
aan de strandkant van een idyllische wijk,
-met uitzicht op een binnenplaats.
Maar dat is wel het laatste waar
de welopgevoede,
de uitvreter,
én de prinses der paarden,
-niet te vergeten,
zich druk om maken.
Dit uitwaaiweekend zullen zij
zich prima vermaken,
alles nóg beter laten smaken.
- homo individualis
wat het ook zijn mag
wat mij naar binnen trekt
naar mijn binnenste kijken laat
wat in beginsel verwezenlijken wil
om mijzelf bij elkaar te houden
van alles wat ik waarneem
één geheel te vormen
van dichtbij gezien
binnen mijn oogkaders
in een spiegelbeeld van ik
leven van geboorte tot dood
door eigen zicht bekeken
als stevig evenwicht
geboren protagonist
van de hedendaagse tijd
in de strijd voor fundamenten
de vrijheid van meningsuiting
de vrijheid om te denken
rechten van mensen
door introspectie
op ieder entiteitsniveau
van zelfbewustzijnsstructuren
een mogelijkheidsbegrip krijgen
langs ethische implicatielijnen
tot sociologisch gepolitiseerde
horizontidentificatie komen
Introspectie, gestaltprincipes & Aristoteles