Ik loop over het verlaten strand van Zandvoort en denk na over een aanpak. De VVV van Zandvoort heeft me gevraagd om met spoed een telling van het aantal windmolens te maken die zichtbaar zijn vanaf het strand. Zij zien het aantal toeristen drastisch dalen door de horizonvervuiling. Ik bedenk om van 3 km ten zuiden van Zandvoort naar 3 km ten noorden van Zandvoort te lopen en om dan om de 100 meter een foto te nemen waarop de windmolens vanaf die plek te zien zijn. Op kantoor verwerk ik daarna dat materiaal en tel op een computer het aantal windmolens.ย
Net als ik nog een foto wil maken stap ik op iets glibberigs en glij uit. De camera vliegt met een boog uit mijn handen en landt in zee. Lang verhaal kort, geen camera en geen fotoโs. De eerste dag weggegooid.ย
Die nacht droom ik over windmolens, schelpen en drillerige kwallen. De deadline voor mijn opdracht komt na de afgelopen dramatische pechdag wel aardig dichtbij en in mijn droom krijg ik al een bezorgde klant aan de lijn.
De 2e dag begint voorspoedig. Lekker zonnetje en het zicht is prima. Goed voor de fotoโs natuurlijk, minder goed voor de toeristen die dit als horizonvervuiling zien.
Rond het middaguur begint mijn maag te knorren en zoek ik een plekje tegen de duinrand om te lunchen. Als ik de 2e hap wil nemen ontdek ik dat ik niet de enige ben die hongerig is, een zeemeeuw scheert rakelings over mijn hoofd en zijn maatje pikt daarna in een volgende duikvlucht mijn boterham uit mijn hand. In een poging om die boterham te redden stoot ik mijn camera om en die valt met de lens op een aangespoelde fles in het zand. Lens ontzet, camera defect, geen spannende brief in de fles en helaas weer een dag voor niks langs het strand gewandeld.
De nacht droom ik niet alleen van windmolens en zeemeeuwen maar wordt badend in het zweet wakker. De deadline is al over twee dagen en dus moet ik morgen weer op pad.
Op dag 3 stap ik met goede moed het strand op ten noorden van Zandvoort. Ik bedenk me om eens andersom te lopen, misschien brengt dat geluk. De eerste uurtjes lopen gesmeerd, en ik krijg er vertrouwen in dat het me alsnog gaat lukken.ย
Zonder dat ik het in de gaten heb loop ik ineens over een deel van het strand waar de badgasten wel heel weinig kleding dragen. En nadat ik mijn nieuwsgierigheid niet meer kan bedwingen zie ik dat er van kleding helemaal geen sprake is. Nou kan ik daar prima tegen, maar die mensen op het naaktstrand blijken het niet zo te hebben op een geklede man met een camera. Na wat geroep en boze gezichten wend ik me af maar het kwaad is al geschied. Een groepje gespierde bloteriken komt op me af en en ik zie maar รฉรฉn uitweg, het water in.ย
โs Avonds thuis gekomen zijn ook de beelden van vandaag niet bruikbaar en besluit ik om na een stevige borrel maar op tijd naar bed te gaan. Hopelijk een goede nacht na de wat rommelige, met dromen gevulde, nachten.
Zo rond 3 uur ben ik klaarwakker, de realiteit van de mislukte opdracht dringt tot me door maar op dit moment is daar niets aan te doen. SLAPEN zeg ik tegen mezelf, maar dat lukt niet.ย
Met mijn ogen dichtgeknepen besluit ik om dan maar schaapjes te tellen, maar de schaapjes veranderen onder het tellen in windmolens. โHELP, IK DRAAI DOORโฆ.โ.