De stad ademt lichter in juni,
terrassen lopen over van geluid,
fietsen glijden langs het water
alsof niemand meer haast heeft.
Er hangt zonnebrand in de lucht,
gemixt met friet en regen van bier.
Op een veld buiten de stad
dreunt een bas door oude sneakers heen,
vreemden zingen dezelfde woorden
alsof ze elkaar al jaren kennen.
De zon zakt langzaam achter podiums,
lampen springen aan als grote sterren,
iemand danst zonder ritme
en juist daardoor zo perfect.
Vrienden raken elkaar kwijt,
vinden elkaar terug bij de bar,
lachen om niets,
maken plannen die ze maandag toch al vergeten zijn.
En even lijkt alles eenvoudig:
muziek hard genoeg om zorgen stil te krijgen,
nachten die te warm zijn voor slaap,
en de zekerheid dat de zomer
nog lang niet klaar is.