Toelichting op het gedichtje
Een vriendin uit mijn Duitse Facebook groep van hobby pianisten stuurde mij onlangs een foto waarop de langgerekte schaduw van haarzelf en haar man mooi is te zien, gemaakt tijdens een herfstwandeling. Dit inspireerde mij tot een klein gedichtje.
Het is nog herfst, en de middagzon
die heel langzaam was ontwaakt,
werpt haar lichtstralen vooruit,
om warmte en geluk te brengen.
Twee zielsverwanten
geraakt door het warme licht
van de herfstzon,
zien hoe hun samenzijn wandelt,
als een schaduw naar de toekomst.