(0 stemmen, gemiddelde score: 0,00 van de 5)Inloggen om een beoordeling te kunnen geven - klik hier
Nog geen lid? Maak dan een (gratis) account aan - klik hier
Aan het laden...Betekenis is het moment waarop het bestaande en het scheppende elkaar herkennen.
Betekenis heeft geen fysieke drager nodig om te bestaan. Ze ademt in het onzichtbare, in dat stille gebied waar gedachten nog geen vorm hebben en woorden nog niet op de wereld zijn neergestreken. Soms is zij als een vogel die even zweeft boven het landschap, een aanwezigheid die je niet kunt vangen, maar wel voelen. We ervaren betekenis voordat we haar begrijpen, alsof ze ons aanraakt met een vleugelrand van inzicht, een lichte beweging die iets in ons wakker kust nog vóór we het kunnen benoemen. En terwijl ze hoger blijft cirkelen, laat ze een spoor van stille herkenning achter dat pas later in ons neerdaalt.
Misschien is betekenis het meest thuis in die tussenruimte waar niets vastligt. In de blik die even blijft hangen, in de stilte tussen twee zinnen, in de trilling van een herinnering die nog niet helemaal wil spreken. Ze is geen eigendom van papier, steen of stem; ze is een beweging, een richting, een trilling die pas vorm krijgt wanneer iemand haar wil ontvangen. Toch is ze er al, lang voordat we haar durven uitspreken. Ze bestaat in de mogelijkheid, in het vermoeden, in het zachte besef dat iets ergens naar verwijst.
En toch, hoe immaterieel ze ook is, zoekt betekenis soms een lichaam om doorheen te reizen. Niet omdat ze het nodig heeft om te bestaan, maar omdat wij het nodig hebben om haar te delen. Een woord, een gebaar, een tekening in het zand: het zijn tijdelijke schuilplaatsen voor iets dat eigenlijk nergens hoeft te wonen. De drager is nooit de oorsprong, slechts een doorgang: een brug waarover het onzichtbare even tastbaar wordt. Zodra het gedeeld is, kan het weer loslaten, en terugkeren naar die lichte staat van mogelijkheid. Misschien is dat wel haar grootste vrijheid: dat ze niet gebonden is aan wat wij maken, maar wel door ons heen kan bewegen. Betekenis is een reiziger zonder bagage, een gast die nooit blijft slapen maar altijd iets achterlaat. Ze verschijnt in de manier waarop licht door een raam valt, in de onverwachte warmte van een hand, in de gedachte die opkomt terwijl je naar een lege stoel kijkt. Ze is overal waar aandacht valt, overal waar iemand bereid is om te luisteren naar wat nog geen stem heeft.
Zo wordt betekenis een stille metgezel van het leven zelf. Ze loopt met ons mee, onzichtbaar maar niet afwezig, licht maar niet vluchtig. Ze verdwijnt niet zomaar, ze blijft hangen, blijft resoneren, ze blijft zich hechten aan wat wij meemaken. Ze herinnert ons eraan dat niet alles wat werkelijk is, gewicht hoeft te hebben. Dat sommige dingen juist bestaan bij gratie van hun ongrijpbaarheid. En dat wat geen drager nodig heeft, misschien wel het meest duurzaam is: het blijft, zelfs als alles om ons heen verandert. Betekenis heeft geen fysieke drager nodig om te bestaan, en misschien is dat precies waarom ze ons telkens opnieuw weet te vinden. Alsof ze ons niet zoekt, maar wacht tot wij stil genoeg zijn om haar te ontvangen.
J.J.v.Verre.