je mag verwachten
dat ’t groeit
knoflookknollen wol die bloemen!
die als vuisten met echt vrij grove wolgeveerde knokkels recht omhoog groeien
o, ze zit al in dat toevallige truitje (toevallig van katoen), op mij te wachten
en ze is mooi
en met heel veel mensenharen die serieus zijn van kleur en ook vrolijkheid afdwingen
voor uw als persoon, en of ze goed articuleerd?
welzeker het is voor haar de katoenen trui geworden vandaag
onderwijl respecteer ik die keuze en haar natuurlijke haarkleur en knik ik geloof ik even
en denk terwijl ik praat: wat een waardig mens zeg, (in dat goedkope katoentje)
even was het of ik in mijn onderbroek stond
maar de kans was klein want ik sta op schoenen
(een korte rehabilitaie)
ik weet nu waarlijk meer over het onderwerp dat we bespraken
ze praat goed en ik vind haar mooi
veel kans heb ik bij haar niet
thuis trek mijn eigen trui uit over mijn hoofd
want ik had het er toch wel beetje van gekregen
“poeh!”